Story: ஆமாங்க சாமி

Sun, 31 Oct 2021 14:04:17 +0000

இனிய மாலைப் பொழுது. ஐப்பசி மாத சாரல் மழை சுற்றுவட்டாரத்தை நனைத்துக் கொண்டிருந்தது. ராஜி தன் வீட்டு ஜன்னல் வழியே எட்டிப் பார்த்தார். மழை சற்றே தணிந்திருந்தது. சில மளிகைப் பொருட்களை வாங்க வேண்டும் என்று மனைவி சித்ரா கூறியது நினைவிற்கு வந்தது. மழை நின்னுடுச்சு, நான் போய் மளிகை சாமான் வாங்கிட்டு வரட்டுமா? என்று ராஜி கேட்டார். சரிங்க என்று சித்ரா பதிலுரைத்தாள். உடனே நானும் வருகிறேன் என்று மகள் தேவி அடம்பிடித்தாள். லேசா தூறுவது போல் இருக்கு. நீ இங்கேயே இருடா என்றார். ஆனால் தேவி விடவில்லை. சரி தொந்தரவு செய்யாமல் வர வேண்டும் என்ற நிபந்தனையுடன் அழைத்து சென்றார். இந்தாங்க குடை என்றாள் சித்ரா. மெல்லிய புன்னகையுடன் விடைபெற்றுக் கொண்டு ராஜியும், தேவியும் வெளியே வந்தனர். மழை முழுவதுமாக நின்றிருந்தது. உடனே குடையை பைக்குள் வைத்துவிட்டு, இருவரும் கைகோர்த்து நடந்து சென்றனர். அப்பா எனக்கு தேன் மிட்டாய் வேண்டும் என்று எதிர்பாராத நிபந்தனையை தேவி கூறினாள். சற்றே திகைத்த ராஜி, வீட்டில் கிளம்பும் போது என்ன சொன்னேன் மறந்துவிட்டாயா? என்றார். அப்பா ப்ளீஸ் பா, ரொம்ப நாளாச்சுபா சாப்பிட்டு என்று கெஞ்சத் தொடங்கினாள். தேவியின் கெஞ்சல் ராஜிக்கு கொஞ்சலாக தெரிந்தது. ஆம் என்று சொல்வது போல் தலையசைத்து விட்டு நடையை தொடர்ந்தார். இரண்டு தெருக்கள் தாண்டி சென்றால் தான் மளிகைக் கடை வரும். அருகே புத்தகக் கடை, சலூன் கடை, பால் கடை என வரிசையாக இருக்கும். இருவரின் நடையும் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கையில் வழியில் குட்டி நாய் ஒன்று தத்தி தத்தி சென்று கொண்டிருந்தது.